Humanistische Psychologie.
De humanistische basis die o.a. Carl R. Rogers heeft gelegd, gebruiken we in ons counsellen, coachen en de stijl van lesgeven aan onze academie. Het eerste niveau van de opleiding bestaat uit een intensieve en diepgaande basistraining. Nadat je het diploma “Academisch Counsellor en Coach” hebt gehaald, kun je beginnen met werken als counsellor of coach en is het mogelijk om in diverse specialisaties af te studeren. Na de specialisatie kun je promoveren en tot slot het Meesterschap bereiken. Dat is de hoogste graad die we verlenen.

We leren in vrijheid en werken samen via netwerkstructuren, waarin voor hiërarchie geen plaats is. De student, trainer, counsellor, coach, docent en afgestudeerde zijn in alle opzichten gelijk. De ene persoon weet iets meer op het ene gebied, de ander op een ander gebied. Door kennis, vaardigheden, inzichten en mogelijkheden met elkaar te delen, ontstaat er een synergie waardoor je kunt groeien als counsellor, coach en mens.

De opleiding zelf is non-directief. We passen de non-directieve humanistische principes op de opleiding toe. Een goed boek op dat gebied is “Leren in vrijheid” van Carl Rogers (ISBN 90-6020-294-5) (Uitgeverij De Toorts). Dit boek is niet meer in de handel, wel in de bibliotheek.

Geheel in de stijl van Rogers gaan we tijdens de opleiding uit van het goede in de mens en zijn mogelijkheid om zichzelf te ontwikkelen en te groeien in vrijheid. Er is dus geen docent of trainer die je voorschrijft wat goed of fout is. Het is een gezamenlijke verkenning. Iemand met meer ervaring kan wel zijn ervaringen delen, maar dat wil niet zeggen dat anderen hierin zouden moeten meegaan of dat ze een lager cijfer zouden krijgen als ze een andere mening hebben. We stimuleren juist creativiteit en een veelheid aan inzichten. Studenten kunnen net zo veel bijdragen als docenten. Een docent, trainer of coach is bij ons een facilitator; iemand die mogelijkheden schept, waarbinnen gewerkt kan worden. Het is aan de studenten op de opleiding om die mogelijkheden daadwerkelijk te benutten. Wie ben ik als docent om ergens een rode streep door te zetten? Wie ben ik als student om mijn mond te houden als ik een goed idee heb? Tijdens de opleiding kunnen we de goede dingen in elkaar stimuleren en laten groeien door een vriendelijke feedback.

De uitgangspunten van Carl R. Rogers:

Over leren:

• Een mens heeft een natuurlijk vermogen tot leren.
• Als het leren de leerling bij zijn eigen doelstellingen helpt, gaat het makkelijk en is het zinvol.
• Kennis die een verandering in (de zelfwaarneming van) een mens of organisatie teweeg brengt, wordt vaak als een bedreiging ervaren en men heeft de neiging om zich hiertegen te verzetten.
• Lessen die een “bedreiging” vormen voor het ik, worden gemakkelijker opgenomen en verwerkt in een veilige omgeving (waar men zich op z’n gemak voelt).
• Wanneer een leerling zich veilig voelt, kunnen ervaringen in een andere vorm worden waargenomen en is het mogelijk om te leren.
• Zinvolle kennis is die, die men al doende leert.
• Als een leerling op een verantwoorde manier deelneemt aan het leerproces, gaat het leren beter.
• Als iemand zijn gehele wezen bij het leren betrekt, dus intellect, gevoel en lichaam, dan is het veel duurzamer en diepgaander dan alleen leren met het denken.
• Onafhankelijkheid, creativiteit en zelfvertrouwen worden bevorderd, wanneer zelfkritiek en zelfbeoordeling van nature aanwezig zijn en de beoordeling door anderen van secundair belang is.
• De meest nuttige vorm van leren, is juist het leren van het leerproces zelf en het krijgen van een bereidheid tot evalueren en toepassen van het veranderingsproces.

 
Over de begeleiding:

• Het ligt in hoge mate aan de begeleider hoe de beginstemming van het groepservaren zal zijn.
• De begeleider helpt zowel de individuele doelstellingen in de klas als de meer algemene doelstellingen van de groep aan het licht brengen en verduidelijken.
• Het verlangen van de leerling om die doelstellingen te verwezenlijken die betekenis voor hem hebben, ziet de begeleider als de motiverende kracht achter zinvol leren en hij vertrouwt daar ook op.
• Hij tracht een zo groot mogelijke verscheidenheid aan hulpmiddelen voor het leren te ontwikkelen of verzamelen en zorgt ervoor dat ze gemakkelijk beschikbaar zijn.
• Hij beschouwt zichzelf als een flexibele hulpbron waar de groep gebruik van kan maken.
• In zijn reageren op uitingen in de groep accepteert hij zowel verstandelijke inhoud als geëmotioneerde houdingen en tracht hij aan elk aspect ongeveer die nadruk te geven die het voor het individu of groep heeft.
• Naarmate het accepterende klassenklimaat meer gevestigd raakt, kan de begeleider steeds meer deelnemer worden in het leerproces, lid van de groep, iemand die zijn individuele mening geeft net als ieder ander.
• Hij gaat voorop in het zich openstellen voor de groep - zowel zijn gevoelens als zijn gedachten - niet op een eisende of dwingende manier, maar gewoon persoonlijk mededeelzaam op een wijze die de leerlingen helemaal vrijlaat om er al dan niet gebruik van te maken.
• Tijdens het hele klassenervaren blijft hij scherp letten op uitingen die diepe of sterke gevoelens verraden.
• In zijn functioneren als begeleider tracht de leider inzicht te krijgen in zijn eigen beperkingen en tracht ze te verbeteren of te aanvaarden.

Naast deze humanistische visie, waarbij we uitgaan van het goede in de mens, is een belangrijke doelstelling van de Academie:



Hoe is je eigen visie?
•    Een onderdeel van de opleiding is het nadenken over je eigen visie.
•    Hoe pas je de bovenstaande gedachten toe in je studie?
•    Hoe doen de docenten of trainers het?
•    Hoe doe je het zelf?
•    Waar is er verbetering mogelijk?

Feedback geven in de les vormt een onderdeel van je opleiding, zowel tijdens de losse oefeningen als over de gehele les. Als je wilt dat iets op een andere manier gaat, kaart het dan op een respectvolle manier aan bij je trainer of je medestudenten. Een goede wijze van feedback geven kun je hier vinden.