skip to Main Content

Verschil Coaching en Counselling

Er bestaat geen echte eenduidigheid over het verschil tussen coaching en counselling, omdat de scheidslijn tussen coaching en counselling heel dun is en iedereen het op zijn eigen manier interpreteert.

Coaching en Counselling volgens de ACC

Coaching en counselling maken vaak beide onderdeel uit van het begeleidingsproces van de cliënt. Volgens de ACC is dit het verschil:

  • Als counsellor ga je met je cliënt op zoek naar de onderliggende patronen en onderzoek je waar het probleem in het verleden is ontstaan. Je kijkt vervolgens hoe de onderliggende oorzaken en patronen kunnen worden veranderd of opgelost.
  • Als coach kijk je samen met je cliënt hoe hij met nieuwe strategieën dingen in de toekomst anders kan doen. Je onderzoekt de mogelijkheden en sterkte punten van je cliënt en daagt deze uit om grenzen te verleggen.

Je werkt met coaching  en counselling dus aan verschillende fasen in het proces. Als counsellor kijk je wat er uit het verleden ontdekt en verwerkt moet worden, om vervolgens met coaching aan de toekomst te kunnen werken.

In de praktijk is er een grote overlap tussen counselling en coaching, vandaar ook dat bij de ACC beide begeleidingsvormen in één opleiding worden gedoceerd. Immers, als counsellor kun je niet zonder coaching-skills, anders blijf je wellicht met je cliënt steken in het verleden. En als coach kun je niet zonder counselling-skills, omdat je dan misschien aan dieperliggende oorzaken voorbij gaat.

Ontstaan van de termen Coaching en Counselling

Coaching

De term coaching is de afgelopen jaren een algemeen begrip geworden in Nederland. De aanduiding coach is volgens Wikipedia ontstaan rond 1830 aan Oxford University, waar het een verbasterde benaming (slang) werd voor het werk van studiebegeleiders (tutors). De letterlijke vertaling van het Franse woord ‘coach’ is bus. Een bus doet eigenlijk wat coaching ook doet: het brengt je van waar je nu bent, naar waar je naar toe wilt.

Robert Hargrove, de schrijver van het boek ‘Meesterlijk Coachen’ (2010), definieert coaching in twee woorden: prikkelend begeleiden.

Decennia lang is coaching vooral een belangrijke begeleidingsvorm geweest binnen de topsport. Daarbuiten was de term nauwelijks bekend. In de sport stond coaching voor het begeleiden van sporters naar topprestaties. Daarbij moesten persoonlijke fysieke en mentale blokkades worden overwonnen en aanwezige talenten worden uitgedaagd en vergroot. Toen Sir John Whitmore, een Britse autocoureur, na een leven als topsporter bedacht dat deze coachende stijl van begeleiden ook van grote waarde kon zijn voor het bedrijfsleven, sprong coaching over naar de wereld van het management. Sinds de jaren ‘90 heeft coaching een vlucht genomen en wordt het naast sport en management ook ingezet in andere domeinen, zoals Arbo en verzuim, zorg en onderwijs.

We houden deze definitie van coaching aan:

‘Coaching is een vorm van begeleiden van personen of teams in hun ontwikkeling, op basis van een gelijkwaardige en veilige relatie en met een afgesproken focus of doel. De verantwoordelijkheid en autonomie voor het leren ligt bij de gecoachte zelf. De coach is begeleider, ondersteunend bij het afleggen van de weg.’

Counselling

De term counselling is afkomstig van Carl Rogers.
Rogers heeft zijn opvattingen over de “groei van de persoonlijkheid” uiteengezet in tal van boeken en tijdschriftartikelen. Aan de basis van zijn theorie over het menselijk gedrag liggen onder meer volgende stellingen:

  • Het individu is een subject en niet een object dat ontleed, beoordeeld en gemanipuleerd mag worden.
  • Het is belangrijker hoe de mens iets ervaart dan hoe het in werkelijkheid is. Of om Rogers te citeren: “His experience is his reality”. Voor Rogers is de subjectieve wereld van een individu hier en nu belangrijker dan de objectieve werkelijkheid.

Carl Rogers’ definitie van counselling is: een klantgerichte therapie of persoonsgerichte therapie. Bij Rogeriaanse therapie heeft de cliënt een actieve rol in zijn behandeling en werkt de counsellor op non-directieve, dus niet-sturende, wijze. Rogers begon zijn counsellingscarrière met een strikte non-directieve gespreksvoering.

Counselling valt onder de psychosociale beroepen en richt zich op de wisselwerking tussen de biologie, psyche en sociale omgeving van de mens. Het heeft empowerment van de client als doel en is handelings- en veranderingsgericht.

We houden deze definitie van counselling aan:

Counselling is het aangaan van een professionele relatie met een counsellor met als doel individuen, gezinnen en groepen te empoweren zodat zij beschikken over psychische gezondheid, welbevinden en hun opleidings- en carrièredoelstellingen kunnen nastreven (Gladding, 2012). Counselling werkt via methodisch handelen binnen een gestructureerde setting.

 Schrijfwijze counselling

Counselling kan zowel met enkel als met dubbel L worden geschreven. De Amerikanen prefereren als schrijfwijze counseling, de Engelsen counselling. Hoe je het schrijft maakt in principe niet uit. Wij houden de Engelse schrijfwijze aan, dus met dubbel L.

Back To Top